Κυριακή, 27 Μαΐου 2012

ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΣΟΥ




ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΣΟΥ


Στη σκέψη μου με τρόμαζες
Άνοιξα τα μάτια μου
Και βρέθηκα μπροστά σου
Δέος με πλημμύρισε
Τη φωνή σου άκουγα από ψηλά
Έπνιξα τον πόνο μου και το στεφάνι σου με στόλισε
Τι όμορφο δώρο
Το φόρεσα
Τα άγρια βράχια αγκάλιαζαν την καρδιά σου
Άκουγα τους χτύπος σου
Ερχόμουνα
Το σώμα σου σήκωνα στα χέρια μου
Η φορεσιά σου λευκή
Η ψυχή σου γυμνή Αθώα
Το συναίσθημα μου την έντυνε με χρώματα
Ανέβαινα να σε γνωρίσω
Το άδειο πρόσωπο σου να φιλήσω
Εκεί ψηλά ήλιος ζεστός με φώτισε
Η αγκαλιά σου ήταν
Κοίταξα γύρω μου
Αντίκρισα τα παιδιά σου
Πόσο μακριά ήταν
Μοναχικέ μου Όλυμπε
Την σκιά μου θα αφήσω εκεί στο ξημέρωμα να χεις για συντροφιά
Φώναξε με και θα μυρίσω το άρωμα σου
Εκεί που θα περπατώ με την άνοιξη θα σου στείλω ένα λουλούδι
Με την ψυχή μου θα ταξιδέψω να σου πως πάντα σε θυμάμαι…


Βίκυ Χαλιμούρδα
Μέλος ΦΟΠ




Δεν υπάρχουν σχόλια: